Allenig zijn is maar een wankele basis - Veluwse portretten
Allenig zijn is maar een wankele basis – Veluwse portretten is een bundel met levensverhalen van mensen uit de Veluwe. In een reeks persoonlijke portretten worden inwoners geïnterviewd over hun achtergrond, werk, geloof, familie en verbondenheid met het landschap.
Het boek laat zien hoe sterk de Veluwe als streek de identiteit van haar bewoners heeft gevormd. Thema’s als saamhorigheid, traditie, religie en nuchterheid keren steeds terug. Tegelijkertijd wordt duidelijk dat achter het ogenschijnlijk rustige dorpsleven vaak ingrijpende ervaringen schuilgaan: verlies, eenzaamheid, verandering van werk of botsingen tussen oude gebruiken en moderne opvattingen.
De titel verwijst naar de overtuiging dat een mens niet op zichzelf kan staan. Verbondenheid met gezin, gemeenschap en geloof vormt voor velen het fundament van hun bestaan. De portretten tonen zowel de kracht van deze sociale netwerken als de kwetsbaarheid wanneer die wegvallen.
Door de combinatie van persoonlijke verhalen en beschrijvingen van het Veluwse landschap ontstaat een genuanceerd beeld van een regio in verandering. Het boek is daarmee zowel een sociaal-documentaire schets als een eerbetoon aan de mensen die de Veluwe haar karakter geven.