Een huis voor het Woord - Het Protestantse kerkinterieur in Nederland tot 1900
Een huis voor het Woord onderzoekt de ontwikkeling van protestantse kerkinterieurs in Nederland vanaf de Reformatie tot 1900. Centraal staat hoe theologische opvattingen – met nadruk op de verkondiging van het Woord – het uiterlijk en de inrichting van kerkgebouwen bepaalden.
Na de Reformatie verdwenen altaren, beelden en andere katholieke elementen uit veel kerken. De preekstoel kreeg een centrale plaats, vaak prominent opgesteld om de prediking voor iedereen hoorbaar en zichtbaar te maken. Ook doophek, avondmaalstafel, herenbanken en orgels worden besproken als onderdelen die zowel liturgische als sociale betekenis hadden.
Het boek laat zien hoe interieur en zitplaatsen de maatschappelijke verhoudingen weerspiegelden: standen, kerkenraden en notabelen hadden vaak eigen banken. In de negentiende eeuw veranderden inzichten opnieuw, mede door kerkelijke stromingen en architectonische vernieuwingen. Nieuwe kerken werden ontworpen met meer aandacht voor akoestiek, zichtlijnen en eenheid van ruimte.
Aan de hand van voorbeelden uit verschillende regio’s biedt het boek een cultuurhistorische analyse van kerkelijke ruimte. Een huis voor het Woord toont hoe geloofsbeleving, architectuur en samenleving samen vormgaven aan het protestantse kerkinterieur in Nederland tot 1900.