Toen geluk nog heel gewoon was (deel 1 en 2)
Toen geluk nog heel gewoon was is een nostalgisch en sociaal-historisch boek dat het dagelijks leven in Nederland in de eerste helft van de twintigste eeuw beschrijft. Pullen schetst een tijd waarin materiële welvaart beperkt was, maar waarin gemeenschapszin, eenvoud en vaste ritmes van werk en gezin een belangrijke rol speelden in het ervaren van geluk.
Het boek belicht het leven van gewone mensen: gezinnen, arbeiders en kleine zelfstandigen, en laat zien hoe zij hun bestaan vormgaven met beperkte middelen. Geluk werd niet gezocht in bezit of consumptie, maar gevonden in saamhorigheid, plichtsbesef, geloof, tradities en kleine dagelijkse momenten. Feesten, seizoenen en gezamenlijke arbeid gaven structuur en betekenis aan het leven.
Daarnaast toont Pullen de schaduwkanten van deze periode, zoals armoede, sociale ongelijkheid en strikte normen. Toch overheerst de gedachte dat eenvoud en verbondenheid een vorm van tevredenheid mogelijk maakten die in de moderne tijd vaak wordt gemist.
Toen geluk nog heel gewoon was is daarmee zowel een terugblik op een verdwenen wereld als een reflectie op hedendaagse opvattingen over welzijn. Het boek nodigt de lezer uit om na te denken over wat geluk werkelijk betekent en of vooruitgang altijd leidt tot meer levensvreugde.