Beeldbouwer José Vermeersch
De Belgische beeldhouwer José Vermeersch (Bissegem 1922 – Lendelede 1997) is een eenling binnen de naoorlogse beeldhouwkunst. In kunsthistorische handboeken waarin alles keurig in stromingen en ‑ismen is geordend, zal men hem dan ook tevergeefs zoeken. In zijn sculptuur komen uitersten bijeen, van de terracottalegers uit de graven van de Ch’in dynastie tot de Amerikaanse popart van kunstenaars als Duane Hanson, George Segal en Edward Kienholz. Vermeersch, leerling van Constant Permeke en Walter Vaes, begon als schilder. In 1969 stapte hij definitief over op het werken in keramiek, later ook in brons. Zijn bijna levensgrote beelden – mensen en honden – bouwt hij op uit dunne lappen klei, hetgeen technisch gezien hoge eisen stelt. De mensfiguren, uiterlijk onbewogen maar met een grote ingehouden expressie, zijn alleen met zichzelf; de honden zijn er als hun trouwe metgezellen.