Entartete Musik - Verboden muziek onder het nazi-bewind
Entartete Musik onderzoekt hoe het nazi-regime muziek gebruikte als ideologisch instrument en welke gevolgen dit had voor componisten, uitvoerders en muzikale stromingen. Emanuel Overbeeke beschrijft hoe de nationaalsocialisten vanaf 1933 bepaalden welke muziek “arisch”, aanvaardbaar en verheffend was, en welke als “ontaard” werd bestempeld.
Verboden muziek omvatte werken van Joodse componisten, moderne en experimentele stijlen zoals jazz, atonaliteit en expressionisme, en muziek die niet paste binnen het nationaalsocialistische wereldbeeld. Het boek laat zien hoe componisten als Mahler, Mendelssohn, Weill en Schönberg uit het openbare muziekleven werden geweerd, terwijl anderen moesten vluchten, in stilte verder werkten of werden vervolgd.
Overbeeke besteedt aandacht aan de culturele censuur, de rol van tentoonstellingen en propaganda, en de ingrijpende gevolgen voor het muziekleven in Duitsland en bezette gebieden. Ook wordt beschreven hoe sommige musici zich aanpasten of collaboreerden, terwijl anderen in verzet gingen.
Daarnaast gaat het boek in op het naoorlogse herstel en de herwaardering van deze muziek. Entartete Musik laat zien hoe ideologie artistieke vrijheid kan verstikken en benadrukt het belang van herinnering en herontdekking van muziek die lange tijd tot zwijgen was gebracht.