Napoleon en het Empire (deel I en II)
Napoleon en het Empire biedt een overzicht van de opkomst, heerschappij en val van Napoleon Bonaparte, en schetst tegelijk de structurele transformatie van Europa tijdens het begin van de 19e eeuw. Het boek volgt Napoleon vanaf zijn jeugd op Corsica en zijn snelle militaire carrière in het revolutionaire Frankrijk, waar zijn strategisch talent hem tot nationale held maakte.
Centrale aandacht gaat uit naar de oprichting van het Consulaat en vervolgens het Empire, waarin Napoleon zichzelf tot keizer kroonde (1804). Het werk benadrukt hoe hij een modern bestuurs- en rechtssysteem invoerde: de Code Napoléon, hervormingen in onderwijs, belastingheffing, infrastructuur en staatsorganisatie. Deze maatregelen legden de basis voor het moderne Europese staatsmodel en hadden blijvende invloed, ook buiten Frankrijk.
Daarnaast staat de voortdurende militaire expansie centraal. Napoleon bouwde een continentaal rijk dat zich uitstrekte van Spanje tot Polen, maar de constante oorlogvoering putte Frankrijk uit en creëerde vroeg of laat onafwendbare weerstand. Het boek analyseert zowel zijn briljante veldslagen — Austerlitz, Jena, Wagram — als de strategische misstappen die zijn val veroorzaakten, zoals de mislukte Russische veldtocht van 1812 en de daaropvolgende coalitieoorlogen.
Ook de sociale en culturele dimensie van het Empire komen aan bod: de rol van propaganda, de reorganisatie van adel en kerk, en de opkomst van een nieuw soort heroïsch leiderschap. Napoleon wordt getoond als visionair hervormer, maar ook als autoritair heerser die vrijheid ondergeschikt maakte aan orde en macht.