Renaissance in meervoud - Als dwergen op de schouders van reuzen? (8ste-16de eeuw)
Het boek zet vraagtekens bij het gangbare beeld van de Renaissance als één coherente “wedergeboorte” die abrupt volgt op de Middeleeuwen. De auteurs pleiten voor een meervoudige renaissance-benadering, waarbij vroegere perioden — zoals de Karolingische en de 12de-eeuwse opbloei — ook gezien worden als vormen van renaissance. In verschillende hoofdstukken worden uiteenlopende ‘renaissance-golven’ onderzocht: de culturele heropleving onder de Karolingen, de Ottoonse vernieuwing, de 12de-eeuwse belangstelling voor klassieke teksten én het humanisme van de 16de eeuw.
Het boek brengt aan de orde dat vernieuwing continu is geweest en dat gebruik van antieke idealen en klassieke bronnen al vóór de 15de eeuw plaatsvond. Zo wordt de metafoor van “dwergen op de schouders van reuzen” gebruikt om te benadrukken dat latere generaties voortbouwen op oudere. Deze aanpak nodigt uit tot meer nuance in het denken over historische periodes en benadrukt dat de lineaire opvatting van Middeleeuwen → Renaissance niet voldoet. Kortom: een herziening van het begrip ‘renaissance’ die de complexiteit van culturele vernieuwing in Europa tussen de 8ste en 16de eeuw belicht.