Helden als gemeenschap in vroeger eeuwen - Van de oudste tijden tot aan de oorlog van 1914-1918
Het boek onderzoekt hoe samenlevingen van de oudste tijden tot de Eerste Wereldoorlog heldenfiguren ontwikkelden en inzetten als bindende symbolen binnen hun gemeenschap. De auteurs behandelen hoe heldendom van oudsher functioneerde: de held was niet alleen een individu met uitzonderlijke daden, maar vertegenwoordigde waarden, identiteit en collectiviteit van een groep. In agrarische, stedelijke en feodale samenlevingen zagen we helden in mythes, oorlogen, bestuurlijke conflicten en religieuze saga’s — telkens werd de held als vertegenwoordiger van de gemeenschap opgevoerd. Tijdens de opkomst van natiestaten in de 19e eeuw veranderde het heldendom: oorlogen, koloniale expansie en nationalistische retoriek maakten van helden publieke icoonfiguren. Het boek sluit af met de situatie rond de Eerste Wereldoorlog (1914-1918), waarin het collectief heroïsche beeld zwaar onder druk kwam te staan, doordat massale oorlogsvoering én het sterven in eenheid het beeld van de held vereenvoudigden en idealiseerden. In het geheel laat het werk zien hoe helden enerzijds groepscohesie stimuleren, maar anderzijds de spanningen en beperkingen van sociale structuren blootleggen.