De vervalste wereld van Willem Frederik Hermans
De novellen uit Paranoia (1953), de mooiste verhalenbundel die het Nederlandse taalgebied kent, zijn tot nu toe niet verwend met aandacht. Alleen 'Het behouden huis' vormt een uitzondering. De bundel als geheel was zelfs nog nooit object van studie. In dit boek wordt voor het eerst recht gedaan aan de bijzondere structuur van Paranoia: de vijf novellen worden ingeleid door een 'Preambule'. Vanuit deze kennistheoretisch georiënteerde beschouwing worden de verhalen onderzocht op hun thematiek en op de posities waarin zij hun lezers dwingen. Aldus wordt zichtbaar hoe in het werk van Willem Frederik Hermans poëtica, literaire techniek en thematiek nauw samenhangen, herleidbaar als zij zijn tot een levensvisie waarin de onkenbaarheid van de werkelijkheid centraal staat.